Selecteer een pagina

“NOTRE-DAME”

Notre Dame exterieur avond HR

FRANCAIS                                                           [- for English scroll down]

Afin de retrouver l’essence de la Cathédrale gothique
Afin d’inspirer chacun de se connaitre mieux et de connaître sa responsabilité.
Afin de faire la fleur de lys orner la couronne
Afin d’oser observer mieux et bouger vers la lumière et d’oser s’examiner.
Afin d’avoir un nouveau symbole gothique mémorable de la Cathédrale, à chérir à l’infini.

La vérité gothique ne consiste pas à faire une déclaration, mais à susciter une question.
La Tour Eiffel sert à la vue, la vue extérieure, Notre Dame nous permet la vue intérieure, la compréhension de soi.
Par conséquent, Notre Dame de Paris ne devrait jamais devenir une attraction touristique.

La vérité gothique qui pourra nous guider pendant nos souffrances.
La cathédrale gothique est profondément engagée à une conquête tenace du vide de notre existence.

Si nous nous en rendons compte tout à fait en décidant de la restauration, nous suivrons un chemin aventureux, où nos bouts des doigts toucheront presque les bouts des doigts de ceux qui nous ont précédé en sagesse et en amour.

Pourquoi est-ce qu’elle nous réconforte ?
Bien avant que l’internet ait réduit notre monde et la solitude nous ait échu de plus en plus, la terre était plus sauvage et plus vide.
Comme Hariri écrit dans son livre Homo Deus, jusqu’à il y a quelques dizaines d’années il n’y avait que trois défis auxquels on devait faire face quotidiennement :

• La lutte contre la mort de faim
• La lutte contre la mort à cause d’une maladie
• La lutte contre l’épée qui aurait dû les tuer

Ces calamités continuaient à tourmenter l’existence humaine. Bien que les temps changent, la quête de la lumière reste un désire fondamental pour chacun.
Chacun veut chercher l’essence de son existence. Trouver cette semence germinante, qui peut être appelée également « de l’espoir ».
Si les circonstances de l’homme sont décrites par une phrase, ce serait par « au cours des siècles l’homme vivant en obscurité a un désire infini de la lumière ».


Notre-Dame-DNA
Notre-Dame-sketch
Notre-Dame-golden-section

À la recherche de la lumière
La fleur de lys, qui orne abondamment la cathédrale gothique, est la fleur qui a été un symbole réconfortant depuis l’époque de l’ancien Égypte. Depuis la profondeur boueux obscur du fleuve la fleur de lys « sait » que l’effort de chercher la lumière pourrait provoquer de la rédemption et de la beauté merveilleuse.

Ne devrait-on pas essayer de comprendre que le vrai esprit gothique a essayé de nous faire comprendre depuis des siècles que la beauté sera retrouvée précisément là où on transcende la tradition du matériel?
Maintenant c’est le moment d’écouter ce que le vent traversant Notre Dame a toujours chuchoté.

La solution nous relierait plus que jamais. Si on ose d’atteindre ce bout du doigt, la solution sera retrouvée. Ce que la cathédrale gothique Notre Dame chuchote, c’est:
À la recherche de la lumière, dans votre vie, tout au fond de vous-même, votre juge suprême vous verra toujours. Ce qu’on observe à l’extérieur, on essaiera d’expliquer en entrant à l’intérieur vers la lumière.

Chris Franken, Eindhoven
VFO Architects|urban design



NEDERLANDS                                                       [- for English scroll down]

De Gotiek dat ons lijden leidt
Bij de keuze van herstel van de Notre-Dame moet het uitgangspunt zijn dat de essentie van de Gotiek wordt gegrepen. Deze is namelijk niet alleen een taal van de bouw, maar juist ook een taal van de geest. De Eiffeltoren en de Notre-Dame verschillen in functie wezenlijk van elkaar. De Eiffeltoren is er voor uitzicht; de Notre-Dame is er voor inzicht.

Bij een zoektocht naar een juist begrip van die taal zal de vraag rijzen of exacte herbouw van wat was, de enige rechtvaardige en juiste optie is.

Het Trauma, de gebeurtenis
Het is bij ieder trauma, dat ons overkomt, dat wij ons de vraag moeten stellen hoe wij met dit trauma om kunnen gaan. Waarom de beproevingen ons worden gesteld is niet van belang het is omdat deze ons worden gesteld, dat wij er niet voor weg kunnen en mogen lopen.
De emoties, die opkwamen door de gebeurtenis van de brand, doen vermoeden dat hier meer aan de hand is dan zomaar een brand; meer dan een gedeeltelijke vernietiging van een belangrijk huis.

De schoonheid van de Gotiek en de geest van de Notre-Dame
Zonder enige twijfel is de Gotische kathedraal de “hoogste” vorm van bouwen dat wij ooit hebben bereikt. Heeft dit met esthetiek te maken? Mooie vormen? Het Gesamtkunstwerk? Is de uiterlijke verschijningsvorm eigenlijk wel van belang? Is het beeld een mantel voor een veel rijkere boodschap. De Rooms Katholieke priester en filosoof en schrijver Antoine Bodar geeft terecht aan dat er meer is. Dit wordt bevestigd als hij schrijft over het grote stenen boek waar sleutels te vinden zijn voor een boodschap. En dit is ook duidelijk het geval.

De gedachte van de bouwers aan de Gotische Kathedraal, was en is niet alleen het geven van een gezicht of beeld aan de ruimte; ten diepste is de Gotische kathedraal het plegen van een hardnekkige verovering op de leegte van ons bestaan.
Als wij ons dit bij de beslissingen over de aard en hoedanigheid van de herbouw ten volle beseffen, dan bewandelen wij een avontuurlijk pad waarbij onze vingertoppen bijna de vingertoppen zullen raken van ieder die in wijsheid en liefde ons zijn vóórgegaan.

Bij het oorspronkelijke bouwwerk reizen steeds vragen. Waren wij even het ego voorbij? Was de natuur een drager van ons bestaan? Hoe moesten en moeten wij omgaan met fundamentele angsten van licht en duisternis, die zich als het ware in ons DNA op een natuurlijke wijze hebben genesteld? Is er troost te vinden in dit, voor heel veel mensen, armoedige en soms ellendige bestaan? De onderwerpen lijken actueler dan ooit.

Lang voordat internet onze wereld verkleinde en de eenzaamheid steeds meer ons deel werd, was de aarde veel woester en vele malen lediger. Zoals Hariri in zijn boek Homo Deus schrijft waren, tot enkele tientallen jaren geleden, slechts drie zaken waar de mens zich dagelijks mee bezig hield:
• De strijd tegen het sterven van de honger.
• De strijd tegen het sterven aan ziekten,
• De strijd tegen het zwaard dat ons anders zou doden.

Deze geselingen teisterden het menselijk bestaan voortdurend. Al zijn de tijden anders, lijkt nu meer dan ooit, dat voor ieder mens een zoektocht naar licht, nog altijd, een fundamenteel verlangen is. Jouzelf de zin geven om iedere dag weer als nieuw aan te gaan. Ieder mens wil naar de kiem van zijn of haar bestaan zoeken. Zichzelf begrijpen. Het ontkiemende zaad vinden en voeden. Dit kan ook wel hoop genoemd worden.
Als de omstandigheid van de mens door de eeuwen heen op maar één manier omschreven zou worden dan is dat levend in duisternis met een oneindig verlangen naar verbetering. Verbetering en verlichting. Maar daar moesten die mens iets voor doen. En dat is nog steeds zo.
Zelfs een hedendaagse “filosoof” Bruce Springsteen verkondigt: …“if you want to find the river of redemption in the valley of truth…. You have gotta work at it” ….


Notre-Dame-DNA
Notre-Dame-sketch
Notre-Dame-golden-section

Het waren de Gotische gebouwen, die voor het eerst duiden dat deze verbetering een persoonlijke zoektocht betekende. Niet door te zeggen wat men moest doen maar om ieder zodanig te inspireren dat die persoonlijke weg te vinden was en dat dit altijd zo zal zijn. Een troostrijke gedachte.
Wellicht een eenzame zoektocht waar het “grote stenen boek” een sleutel is.

Dan is daar dat moment
En soms gebeurt het dat alles lijkt te kloppen. Dat alles synchroniseert. Als je bewust bent van dat moment is er een mogelijkheid van verbetering ja zelfs van verlichting.
Aldaar, in de vroegte van de 10e 11e en 12e eeuw toen er enkelen in staat waren lange reizen te maken en deze reizen wisten te paren aan het vermogen om te leren van de andere mens.
Deze mensen keerden terug van de reizen met verhalen. In het midden oosten leerde de reizigers rekenen, weer anderen leerde hen over het belang van de natuur. Het verre oosten leerde hen naar binnen te kijken. Het oude Egypte, de oude Grieken. Er werd uitgewisseld en nog mooier, er werd geluisterd.
Langzaam ontstond er een besef dat jij als mens kon gaan bestaan bij de gratie van de ander.

Er ontstond Vrijheid door kennis
De rekenregels maakten het mogelijk de krachtenlijnen die door grote gebouwen werden veroorzaakt vast te stellen. Alleen steen maken waar steen nodig is, druk opvangen tegen de weg spattende krachten. De rest mag en kan glas zijn. Licht kon worden binnengelaten. Druklijnen konden exact gevolgd worden en pinakels, als versierde uiteinden van drukbogen, “duwde” de vectorkracht als resultante naar de grond.
Plots kon men het hoofd en het hart in balans brengen. Om te weten wat men wilde uitdrukken en tevens te weten hoe men dat moest doen. Het was een inspirerende tijd. Het huis werd meer dan alleen maar beschutting tegen de wind en regen. Meer dan een evenwicht tussen de vrije geest en de geselende materie.

Het Grieks Wijsgerig denken
In de Gotiek drukken de getallen 3,4 en 5 veel uit. Drie als spiritueel getal, vier als materieel getal (aarde, water, lucht en vuur) en vijf als goddelijk getal. De Quintessence; de vijfde essentie. Datgene dat alles mogelijk maakt.
Als oude Griek en geschoold in Egypte, wordt Pythagoras op Gotische kathedralen afgebeeld.
Wiskunde (de stelling van Pythagoras) en filosofie had deze man met elkaar in verband gebracht. Als bij geen toeval vindt de Gulden Snede , de Sectio Divina, haar fundament in deze getallen; het Grieks wijsgerig denken. Deze Gulden Snede is de basis geworden van alles wat betekenis heeft en het is in onze kunst, cultuur en natuur steeds terug te vinden.

De schilder Rafaël schilderde ook juist Pythagoras (en vroeg aan de vereerde Michelangelo hem daarbij te helpen). Het verhaal gaat dat Michelangelo dat wel wilde doen voor deze belangrijke Griekse mens en vervolmaakte zo, voor Rafaël en voor ons het schilderij “School van Athene”. Hij deed dit in de ruimte juist naast, waar Michelangelo één van zijn mooiste werken schilderde in de Sixtijnse kapel van het Vaticaan. De aanraking.

Alle spirituele verbeeldingen inspireerde tot het stellen van vragen, zo ook in de Gotische kathedraal. Vragen waarbij de mens ten diepste het verband mag ervaren. Steeds wanneer het synchroniseert met een toon diep in het eigen verlangen, zal de schoonheid van de boodschap gevoeld worden. Door de erkenning van dit verlangen en de vragen wordt ieder in staat gesteld om te delen.

Het gaat niet om het geven van een antwoord; het gaat om het inspireren tot een vraag.

De weg vinden naar de kern van jouw bestaan. Op het labyrint, de vloer van de kathedraal van Chatres, lopen nog steeds mensen de route, het levenspad, naar de verlossende kern.
In vertrouwen moet je het zelf doen
Bij de schoonheid van de Gotiek gaat het dus niet over het geven van een antwoord, het is in de vraag dat de verheffing gevonden wordt. De Eiffeltoren en de Notre-Dame verschillen in functie wezenlijk van elkaar. De Eiffeltoren is er voor uitzicht; de Notre-Dame is er voor inzicht.
Een vraag die jij jezelf moet stellen. Een oordeel dat jij jezelf moet geven; een spiegel waar jij zelf in moet kijken.

De zoektocht naar het licht
De Fleur de lis, de Lely, die zo weelderig de Gotische kathedraal siert is de bloem die al sinds het oude Egypte een troostrijk symbool is. Uit de modder van de nijl groeit deze plant naar het licht om daar aan de oppervlakte van een betoverende schoonheid te getuigen.
Vanuit de duistere ellende is bij de Lely, de zoektocht naar het licht aan de oppervlakte de uiteindelijke verlossing.
Er is de eigen verantwoordelijkheid. Soms ook wel uitgedrukt als jouw eigen hoogste rechter, die jou altijd zal zien. Deze is immers diep in jezelf verstopt en jij bent zelf de enige die deze kan aanspreken. Is het binnentredende licht bij het Pantheon in Rome mogelijk eenzelfde boodschap?
Heb ik goed geleefd? Heb ik mijzelf niet verloochend? Heb ik de ander niets misdaan? Wat is mijn rol geweest naar de ander? Is er wederkerigheid? Vertrouw ik mijzelf voldoende om de ander dat ook te doen?

Is de gebeurtenis, het trauma, de brand van de Notre-Dame, zomaar iets wat ons is overkomen of geeft het lot ons een kans om hernieuwd te reflecteren op wat werkelijk belangrijk is op ons levenspad.

Ieder die betrokken is bij het materiële erfgoed van de Notre-Dame vraagt zich af, of de oplossing ligt in het exact terugbrengen van wat was, het materiële?
Is het niet beter dat wij trachten in te zien dat de werkelijke geest van de Gotiek ons al vele eeuwen tracht duidelijk te maken dat de schoonheid gevonden wordt juist bij het overstijgen van de traditie van het materiële.
Misschien is dit zo’n moment om te luisteren naar wat het gebouw influistert. Zouden wij dat kunnen? De oplossing zou ons meer dan ooit kunnen verbinden.
Als wij durven naar die vingertop te reiken zal de oplossing voor de herbouw worden gevonden.
Wat de Gotische Kathedraal en dus de Notre-Dame fluistert is:
Bij de zoektocht naar het licht zal; in jouw leven, diep in jezelf jouw hoogste rechter, jou altijd zien.

Chris Franken, Eindhoven
VFO Architects|urban design



English                                                  [- voor Nederlands omhoog scrollen]

The Gothic spirit is not about making a statement; it’s about inspiring a question.
“La vérite gothique ne consiste pas à faire une déclaration,
Mais à susciter une question”

The Gothic spirit that leads us through our suffering
In the choice of restoring Notre-Dame, the starting point should be that the essence of the Gothic message is seized. The Gothic story is not only told in a language of construction, it is more dominantly told in a language of the mind, the spirit.
The Eiffel Tower and Notre-Dame differ substantially in function. The Eiffel Tower is there for the view, the out-sight; Notre-Dame is there for in-sight.
Only for this reason Notre-Dame de Paris must never be turned into an attraction.
If an open search for a correct understanding of that Gothic truth is undertaken, the question will arise whether it is a fair and correct option to rebuild this house as it was until just before the fire.

The Trauma, the event
With every trauma that happens to us, we have to ask ourselves how to deal with it.
Why the trials are put to us is irrelevant, it is because they are there that we cannot and must not turn away from them.
The emotions that arose from the event of the fire, suggest that there is more to it than just a fire; more than a partial destruction of an important house.

The beauty of Gothic and the spirit of Notre-Dame
In general, it is without a doubt that the Gothic cathedral is the “highest” form of building, that we have ever achieved. Does this have to do with aesthetics? Die Gesamtkunstwerk? Is the external appearance actually important? Is the image a cloak for a much richer message?
The building seems to resonate with something in the soul. Many rightly indicate that there is more. “A large stone book where keys can be found for a message” this said by Roman-Catholic priest and author Antoine Bodar. This is clearly the case.

The quest for the Gothic truth must come from within our souls.
The thought of the builders of the Gothic Cathedral was and is, not just giving a face or image to the space. The Gothic cathedral is deeply committed to a persistent conquest of the void of our existence.
If we fully realize this when deciding on the nature and quality of the restoration, we will walk an adventurous path where our fingertips will almost touch the fingertips of those who have gone before us in wisdom and in love.

Questions always arise about the original structure. Were we just beyond the ego? Was Nature a carrier of our existence? How should we deal with fundamental fears of light and darkness, which have, as it were, nestled naturally in our DNA? Is there consolation in this, for many people, poor and sometimes miserable existence? Subjects that seem more topical than ever.
If we read a story, do we look at the letters and the words, or do we try to understand what is being said. If the first is only possible then a book could never be translated. In other words, do we recapture the original Notre-Dame by stacking the materials as did the last person, or do we try to listen to the whisper of the wind that has been blowing through this building for the past centuries?

Why it tries to comfort us
Long before the internet reduced our world and loneliness became more and more a part of our lives, the earth was much rougher and many times emptier.
As Hariri writes in his book Homo Deus, until a few decades ago, there were only three things that people dealt with on a daily basis:

• The fight against dying of hunger.
• The fight against dying from diseases,
• The fight against the sword that would otherwise kill us.

These scourges constantly plagued human existence. Even though times are different, it now seems more than ever that for every person a search for light is still a fundamental desire.
Every person wants to look for the essence of his or her existence. To find the germinating seed, that can also be called hope.
If the circumstance of humanity should be described in one way throughout the ages, it would be living in darkness with an infinite desire for improvement. Improvement and enlightenment. But they had to do something for that. And that is still the case. Even a contemporary “philosopher” Bruce Springsteen proclaims: … “if you want to find the river or redemption in the valley of truth …” You have got to work at it ”….


Notre-Dame-DNA
Notre-Dame-sketch
Notre-Dame-golden-section

The Gothic buildings were the first to clearly indicate that this improvement meant a personal search. Not by saying what they had to do but to inspire everyone in such a way that a person could find his or her path.
A comforting thought. Perhaps a lonely search where the “big stone and glass book” can be a key.

Somewhere the Gothic story began
There are moments in time when things seem to synchronize.
If people are aware of that moment there is a possibility of improvement; even of enlightenment.
There, long ago, in the early days of the 10th, 11th and 12th century, some were able to make long journeys, and these people were able to match the journey with the ability to learn from the other people.
They came back from their journeys with stories. In the Middle East, travelers learned to calculate, others taught them about the importance of nature. The Far East taught them to look inside. The ancient Egyptians, the ancient Greeks. They exchanged and, even better, the travelers listened.

Gradually a realization emerged that you as a person could exist by the grace of the other.
Freedom through knowledge.

The rules of calculation made it possible to determine the force lines that were caused by large buildings. Only put stone where stone is needed, relieve pressure against the forces splashing away. The rest may be glass. Light could be let in. Pressure lines could be precisely followed and pinnacles, as decorated ends of pressure arches, “pushed” the vector force to the ground as a result.
Suddenly one could balance the head and the heart, to know what to want to express and also to know how to do it. It was an inspiring time. The house became more than just shelter from the wind and rain. More than a balance between the free spirit and the scourging matter. Inspiration became the key.

The ancient Greeks 
The numbers 3,4 and 5 express a lot in Gothic buildings. Three as a spiritual number, four as a material number (earth, water, air and fire) and five as a divine number. The Quintessence, the fifth essence, which makes everything possible.
As an ancient Greek and educated in Egypt, Pythagoras is depicted on Gothic cathedrals.
He had linked mathematics (the Pythagorean theory) and philosophy to each other. As if by no chance, the Golden section, the Sectio Divina, finds its foundation in these numbers, Greek philosophical thinking. The Golden Section has become the basis of everything that has meaning and it can always be found in our art, our culture and the nature that we may live in.

The painter Raphael also painted Pythagoras (and asked the revered Michelangelo to help him with that). The story goes that Michelangelo wanted to do that, and help paint this important Greek person and perfected, for Raphael and for us the “School of Athens”. He did this in the room right next to where Michelangelo was painting one of his most beautiful works in the Sistine Chapel of the Vatican. The touch.

It’s not about giving an answer; it’s about inspiring a question.
All spiritual imaginations inspired to ask questions. This is also in the Gothic cathedral. Questions where people can experience the connection in depth. Whenever it synchronizes with a tone deep within one’s own desire, the beauty of the message will be felt. By recognizing this desire and the questions, each is more able to share. It’s not about giving an answer, it’s about inspiring a question. Finding your way to the core of your existence. Over the labyrinth, on the floor of the cathedral of Chartres, people still walk the route, the path of life, to the redeeming core of their existence. You have to do it yourself with confidence. The beauty of the Gothic period it is not about giving answers, it is in the question that the elevation of one is found.

A question that you must ask yourself.
A judgment that you must give yourself.
A mirror that you have to look into to dare to see yourself.

The search for the light “The Fleur de Lis”, the Lily, which adorns the Gothic cathedral with such richness, is the flower that has been a comforting symbol since ancient Egypt. This plant grows out of the mud of the Nile towards the light to be seen as an enchanting beauty on the surface. From the dark muddy misery of the deep river, the Lily “knows”, that the effort to search for the light may deliver redemption.

So there is responsibility of oneself. Sometimes also expressed as your own highest judge, who will always see you. After all, this is hidden deep within yourself and you are the only one who can address it. Is the incoming light at the Pantheon in Rome possibly the same message? Did I live well? Have I not denied myself? Did I not harm the other person? What has my role been to the other person? Do I trust myself enough to do the same towards the other person?

Concluding question
Is the event, the trauma, the fire of Notre-Dame, just something that has happened to us or does fate give us a chance to reflect again on what is really important on our path of life.

Everyone involved in the material heritage of Notre-Dame wonders whether the solution lies in the exact return of what was, the material?
Should we not try to see that the real spirit of the Gothic has been trying to make it clear to us for many centuries that beauty is found precisely when we transcend the tradition of the material.
Perhaps this is such a moment to listen to what this building has always been whispering.

The solution would connect us more than ever. If we dare to reach to that fingertip, the solution for the rebuilding will be found. What the Gothic Cathedral and thus Notre-Dame whispers is:
In the search for the light; in your life, deep in yourself, your highest judge, will always see you. What we see outside we will try to explain when we go inside towards the light.

Chris Franken, Eindhoven
VFO Architects|urban design


Notre Dame interieur HR
Notre Dame exterieur HR
final image

@Credits BackBone visuals

Logo BackBone